บทที่ 6 หนีสวาทลุงเขย มาเจอพ่อผัวรัวไม่ยั้ง 6 ก้มเลือกผักในเรือจนนมโผล่ 2
สาวสวยส่งเสียงหวานขณะยื่นตะกร้าไปสุดมือ แต่ชายแก่เจ้าเล่ห์ไม่ยอมเอื้อมมือไปรับให้สุดแขนอย่างที่ควรจะเป็น
“อั๊วรับตะกร้าไม่ถึง อาคุณหนูช่วยก้มลงมาอีกนิด เอื้อมมือมาส่งให้ใกล้อีกหน่อย”
ชายจีนสูงวัยกล่าว พลางยืดคอมองเข้าไปใต้คอเสื้อยืดที่คว้านกว้าง จนเห็นเนินอกอวบอิ่มและร่องนมขาวจั๊วะเต็มตา
ช้องนางเห็นสายตาของชายแก่ รวมถึงใบหน้าที่หื่นกระหายเต็มประดา หล่อนก็รู้ทันว่าเจ๊กฮงต้องการเห็นอะไร
‘เอาน่ะ วันนี้ไม่ได้ทำบุญตักบาตร งั้นก็ทำบุญกับเจ๊กฮงแทนละกัน’
ช้องนางจึงก้มตัวลงต่ำจนลำตัวด้านบนแทบจะขนานไปกับลำเรือ คอเสื้อยืดที่คว้านลึก ทำให้ชายแก่ที่ยืนอยู่บนเรือด้านล่างมองเห็นสองเต้าเต่งตึง กลมโตเต็ม ๆ ตา
บราลูกไม้สีครีมตัวเล็กกระจ้อยร่อยก็ไม่อาจปกปิดเต้านมขนาดเท่าหัวทารกของหล่อนได้
เจ๊กฮงเอื้อมมือไปจับตะกร้าไว้ แต่ไม่จับเปล่า แกเอื้อมมืออีกข้างนึงมาทาบทับ จับลงบนมือของหญิงสาวที่กำลังยื่นส่งตะกร้าให้แกไว้แน่น
“อาคุณหนู อยากได้ผลไม้สด ๆ หวาน ๆ ไปกินเพิ่มไหมล่ะ อั๊วจะแถมไปให้เป็นพิเศษเลย ลื้อชอบกินผลไม้อะไรบ้าง ไหนลองบอกอาเจ๊กมาซิ”
ชายแก่ยื้อเวลาที่จะสอดส่องสายตาเข้าไปจดจำภาพสองเต้ามหึมาของสาวน้อยไว้ในหัวสมองไว้ให้นานที่สุดเท่าที่จะนานได้ เผื่อจะเอาไว้ใช้จินตนาการยามที่แกกลับไปขัดจรวดตัวเองที่บ้าน
“ฉันชอบกินส้มเขียวหวานมากเลยจ้ะเจ๊กฮง”
ช้องนางแกะมือชายแก่ออกจากมือเธอ แล้วพยักเพยิดเป็นการบอกใบ้กับเจ๊กฮง ให้แกรีบยื่นตะกร้าให้กับนางแป้น ก่อนหญิงรับใช้ที่นั่งหันหลังเลือกผักอยู่จะหันมามองว่าทำไมป่านนี้พ่อค้าจีนเฒ่ายังไม่เอาตะกร้าไปใส่ผักที่หล่อนเลือกไว้อีก
เจ๊กฮงรับเอาตะกร้ามาจากสาวสวยเจ้าของหน้าอกภูเขาไฟ แล้วหยิบเอาผักที่นางแป้นเลือกกองไว้บนพื้นไม้ท่าน้ำ มาใส่ตะกร้าสานใบใหญ่ของลูกค้า
มือก็หยิบไปพลาง แต่สองตาก็คอยเหลือบมองคอเสื้อเปิดกว้าง ที่ช้องนางยังแกล้งยืนก้มดูผักผลไม้ในเรืออยู่อย่างนั้น
ตอน ก้มเลือกผักในเรือจนนมโผล่
น้ำในคลองเมื่อเกิดคลื่นกระทบฝั่งก็ทำให้ท่าน้ำที่ทำด้วยไม้และทุ่นลอย เขยื้อนขึ้นลงตามแรงคลื่น
นมสองเต้าขาวจั๊วะของสาวน้อยกระเพื่อมขึ้นลงตามแรงคลื่นที่มากระทบท่าน้ำที่หล่อนยืนหยัดอยู่ ช้องนางยืนย่อตัวโชว์เต้าอวบให้ตาแก่ดูเป็นบุญตา
“วันนี้เอาผักแค่นี้แหละ เจ๊กฮงรีบชั่งน้ำหนักแล้วคิดเงินมาเลย เดี๋ยวฉันจะขึ้นไปช่วยป้าพุ่มทำครัวต่อแล้ว เอ้า…นี่เงินร้อยนึงนะ เงินทอนเจ๊กฮงก็ให้ไว้กับคุณช้องนางไว้นะ ชั้นรีบไปก่อนละ ป่านนี้ป้าพุ่มคงรอให้ไปช่วยตำน้ำพริกแล้ว”
นางแป้นเลือกผักเสร็จ ก็ลุกขึ้นยืน ส่วนช้องนางก็รีบยืนตัวตรง เอามือจับคอเสื้อให้เข้าที่เข้าทางดังเดิม
“พี่แป้นไปเถอะจ้ะ เดี๋ยวฉันรออาเจ๊กฮงคิดเงินกับรอเงินทอนทางนี้ให้เอง”
ช้องนางพูดเสียงหวานบอกให้นางแป้นรีบไป เธอจะได้มีเวลาเล่นหูเล่นตากับชายจีนหน้าหื่นที่ยืนเอามือแอบลูบ ๆ คลำ ๆ เป้ากางเกงอยู่ในเรือขายผัก
“งั้นพี่ไปก่อนก่อนนะคะ ฝากคุณช้องนางเอาตะกร้าผักไปให้ที่โรงครัวด้วยก็แล้วกัน”
นางแป้นหันหลังรีบเดินจ้ำอ้าวกลับไปทางเรือนหลังใหญ่ เนื่องจากวันนี้เมนูอาหารเช้ามีของที่ต้องอาศัยแรงนางแป้นทำหลายอย่าง ทั้งตำน้ำพริก และตั้งเตาถ่านเพื่อต้มแกงรสจัดที่คุณหญิงชดช้อยอยากรับประทานเป็นพิเศษ
พอหญิงสาวหันไปมองจนมั่นใจแล้วว่านางแป้นเดินกลับขึ้นเรือนไปแล้ว ช้องนางก็ย่อตัว เอามือจับเข่าทั้งสองข้างไว้ โชว์หน้าอกภูเขาไฟลูกโต ยืนปักหลักคุยกับเจ๊กฮงอย่างออกรสออกชาติต่อไปอีกพักใหญ่
เช้าวันนั้นนอกจากผักสดเต็มตะกร้าแล้ว เจ๊กฮงยังแถมส้มเขียวหวานให้หล่อนอีกหลายลูกโดยไม่คิดเงินเพิ่ม
“ขอบใจมากเลยนะเจ๊กฮง พรุ่งนี้เช้าเจอกันใหม่นะ”
“ไม่เปนไร พรุ่งนี้เช้าอั๊วจะแวะมาที่ท่าน้ำนี้ใหม่ ลื้ออย่าปล่อยให้อั๊วรอเก้อแล้วกันอาหนูคนสวย”
เช้าวันรุ่งขึ้น…
วันนี้ช้องนางเลือกเสื้อคอกระเช้า คอคว้านลึกเป็นรูปทรงสี่เหลี่ยมขอบโค้งมน นุ่งผ้าถุงลายไทยสั้นเหนือเข่าเล็กน้อย
ส่วนยกทรงหล่อนจงใจที่จะไม่ใส่ เพราะมีเป้าหมายคือชายจีนสูงวัยที่นัดแนะกันไว้ตั้งแต่เมื่อวาน
ภารกิจวันนี้ที่ป้าพุ่มสั่งเธอไว้ก็คือ ต้องเลือกซื้อผักสดจากเรือขายผัก เพื่อจะนำมาขึ้นจัดจานคู่กับน้ำพริกกะปิปลาทูทอด
แป๊ด ๆ ๆ
เสียงแตรเรือแจวลำใหญ่ดังลั่นเมื่อชายจีนผูกเชือกโยงเรือเข้ากับเสาที่ท่าน้ำบ้านเศรษฐีสง่า
ยังไม่ทันจะผูกเชือกโยงเรือเสร็จ ช้องนางก็เดินนวยนาดบิดซ้ายทีขวาที มายังท่าเรือในเวลาเจ็ดโมงตรงเวลาเดียวกับเมื่อวาน
“อาหนูมาแล้วเหรอ มา ๆ มาเลือกผักสด ๆ ทั้งนั้น เพิ่งเก็บจากไร่แล้วส่งตรงมาที่บ้านเลยอั๊วเลยนะ”
เจ๊กฮงกวักมือร้องเรียกให้ช้องนางรีบมาเลือกผักที่แกวางไว้ในกระจาดบนเรือแจว ซึ่งอัดแน่นไปด้วยผักผลไม้นานาชนิด
หญิงสาวเดินนมกระเพื่อมมาหยุดอยู่หน้าท่าน้ำ
